12. Kontrola międzynarodowych transferów związanych z bezpieczeństwem
Państwa spotykają się na różnych forach, aby dyskutować jak zapewnić skuteczną kontrolę eksportu materiałów, które mogą być użyte w broni jądrowej, biologicznej i chemicznej oraz rakietowych środków ich przenoszenia. Głównymi reżimami kontroli eksportu są:
- Grupa Australijska (AG)
- Reżim kontroli technologii rakietowych (MTCR)
- Grupa Dostawców Nuklearnych (NSG)
- Porozumienie z Wassenaar w sprawie kontroli eksportu broni konwencjonalnej oraz dóbr i technologii o podwójnym zastosowania (WA)the Australia Group (AG)
W 2008 r. NSG zmodyfikowała sposób, w jaki wytyczne dostawców są stosowane w eksporcie kontrolowanych materiałów do Indii, odchodząc od wcześniejszego porozumienia, że zastosowanie kompleksowych zabezpieczeń Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej byłoby obiektywnym warunkiem dostawy.
Decyzje te i inicjatywy są dowodami na to, że kontrola eksportu stopniowo przechodzi od systemu opartego na jasnych zasadach powszechnego stosowania do systemu, w którym kontrola jest dopasowywana do różnych kategorii państw. Najsilniejsze kraje uczestniczące w NSG uważają, że istnieje polityczna konieczność wzmocnienia więzi z Indiami, a większość krajów przodujących w przemyśle jądrowym jest przekonana, że istnieją istotne gospodarcze i środowiskowe argumenty na rzecz angażowania Indii i współpracy z nimi.
W 2008 r. Unia Europejska (UE) przyjęła w końcu zaktualizowaną i poprawioną wersję politycznie wiążącego Kodeksu postępowania UE w eksporcie broni z 1998 r. jako prawnie wiążące wspólne stanowisko. Decyzja wprowadza kilka ważnych zmian do zestawu Wspólnych Zasad regulujących kontrolę wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego, które kraje członkowskie UE zobowiązane są realizować na szczeblu krajowym. Owe zmiany w zasadach kontroli eksportu UE i procedurach wewnętrznych UE wprowadzone w 2008 r. podkreślają generalne znaczenie, jakie ma przeznaczenie wystarczającej ilości środków do wprowadzenia w życie i egzekwowania kontroli eksportu w całej UE.
W ostatnich latach podjęto kilka inicjatyw w celu opracowania uproszczonych procedur ułatwiających ruch towarów i artykułów obronnych w obrębie cieszących się zaufaniem wspólnot. Pierwszą jest rozwój nowych zasad ułatwiających przewóz towarów obronnych wewnątrz UE. Drugą jest próba, jak dotąd nieudana, doprowadzenia do wejścia w życie traktatów dwustronnych, które zostały podpisane między Australią i USA oraz między Wielką Brytanią i USA. Traktaty te przed wejściem w życie wymagają ratyfikacji w Senacie USA.
